← Cúlra: Bean bhocht a bhí ina cónaí léi féin ba ea Beagaide. 🔊✎
← D'fhág a mac, Proinsias, an teach agus é ina pháiste óg chun dul ag obair i dTír Eoghain agus ina dhiaidh sin chuaigh sé go hAlbain mar a raibh go leor de mhuintir Thír Chonaill roimhe. 🔊✎
← Léiríonn an giota seo an brú a bhí ar dhaoine Béarla a fhoghlaim agus mar a bhí an sean agus an nua ag bualadh le chéile. 🔊✎
← Smaoinigh sé, (Proinsias), ar shean-Bheagaide achan oíche de chois na tine agus í ag comhrá le duine de na comharsana a bhí istigh ag airneál. 🔊
← Ach níor smaoinigh sé gur air féin a bheadh Beagaide ag caint má b'fhada an oíche. 🔊
← Nuair a gheibheadh sí litir uaidh théadh sí síos tigh Sheáin Eoin, nó ní raibh si féin ábalta a léamh. 🔊✎
← Ba ghnách le bunadh Sheáin Eoin a bheith ag déanamh corrgháire faoin Bhéarla mhór a bhíodh i litreacha Phroinsís agus faoin drochlitriú. 🔊✎
← Is iomaí uair a chonaic siad Beagaide chucu anuas na leacacha, uair achan mhí, nó b'fhéidir, dhá uair. 🔊✎
← Litir a fuair mé ó Phroinsias. 🔊✎
← Bhí neart léinn aige, den chineál a bhí ar fáil ar an scoil. 🔊✎
← I mBéarla a scríobhadh muintir Ros Cuain a gcuid litreacha uilig - agus bhí cuid Gaeilge Bheagaide chomh hachrannach agus nach dtiocfadh leis an ghasúr Béarla a chur uirthi. 🔊✎
← "Beannú air," a deireadh sí nuair a thigeadh sé chun an tí, "nach é atá ag éirí mór? 🔊
← Bhíodh airgead beag éigin i gcónaí sa litir, nó mac dlisteanach a bhí i bPrionsias. 🔊
← Agus nuair a d'inseodh sí dó go raibh breacshláinte aici ní bheadh a fhios ag Donnchadh cé acu ba chóir dó "speckled health" a scríobh nó nár chóir. 🔊
← Nuair a d'inseodh sí dó go raibh pian i gcnámh an smiolgadáin aici ní bheadh a fhios aige faoi Dhia goidé ba chóir dó a chur síos. 🔊✎
← Agus nuair a thosaíodh sí ar Chonchúr an Dá Chaorach, nó ar Scéal Níon Rí na Binne Brice, shuíodh na páistí agus gan bogadh iontu ach ag tabhairt cluaise di. 🔊